Czas wlasny .....

mam dzisiaj!!!
Slubnego wczesna pora zawiozlam do portu

skad wraz z kumplem wyplyneli na Hornavan (221 m glebokosci) na szlachetne ryby;-))
Uczestnicza w Laponskich Mistrzostwach, ktorych kolejne etapy odbywaja sie przez cale lato.
Ciekawe czy uda sie im cos zlowic??? A jak juz ..... to duzo, aby otrzymac jakas cenna nagrode.
Tak na wszelki wypadunek, gdy rybki pogardzily jego przyneta i nie "braly" przygotowalam nagrode pocieszenia ..... moja zupe rybna, ktora cieszy sie wielka popularnoscia wsrod jedzacych;-) i jest ulubiona potrawa Slubnego.
Ale zanim zabralam sie za gary, zrobilam sobie mala wycieczke po okolicy, aby zlapac ..... Laponskie klimaty

No i prosze!!! udalo mi sie znalezc nawet .... Polskie klimaty

I jak co roku .......

..... bo tradycje nalezy pielegnowac, w sobote w gronie milych znajomych obchodzilismy swieto kiszonego sledzia.
Tak naprawde to premiera tegorocznych sledzich dopiero w przyszla sobote, ale ze my niecierpliwi, a  szefowi naszego sklepu cos sie w kalendarzu pomylilo i wystawil ten slawetny delikates o tydzien za wczesnie, wiec ....

"uslinieni do pasa" zasiedlismy do stolu.
To sledziowe przyjecie ma to do siebie, ze zaprasza sie tylko koneserow tego przysmaku .... a ci ktorzy tego dnia nie kochaja, musza poczekac na inna okazje i na inne przyjecie, bo niestety przy stole nie wysiedza.
Zapaszek ich odstraszy.
A szkoda, bo biesiadnicy byli bardzo wesoli i ..... rozspiewani, szczegolnie jesli chodzi o przyspiewki toastowe.
Deserek musial  byc "odswiezajacy" ..... i czy jest cos bardziej stosownego niz  wlasnomaszynowo sporzadzony moroszkowy sorbet .....

Wczoraj wieczorkiem, kiedy chcialam zrobic kanapki do kolacji i otworzylam pudeleczko z maslem ..... dolecial do mnie niezbyt cudowny tym razem ....... zapach sledzikow.
Maselko wchlonelo krazacy po domu zapaszek i nie nadawalo sie do dalszej konsumpcji.
"Za piec dwunasta" czyli tuz przed zamknieciem sklepow wybralismy sie do miasteczka.
A jakie szczescie, bo widoki  na nasze jeziora byly wprost magiczne ....

Zazwyczaj kroczymy.....

....utartymi sciezkami, bo tak wygodniej.... i wlasnie dlatego, ze utarte.
Mnie od czasu do czasu zdarza sie "bujc w oblokach" (nie zawsze cielesnie), ale nie zbyt czesto .... "chodzic po wodzie".
I to nie byle jakiej wodzie. Wybralismy sie bowiem na spacer po najglebszym jeziorze Szwecji.

Hornavan w zaleznosci od okolicznosci ma 221 - 225 m glebokosci. Powierzchnia  rowniez w zaleznosci "od okolicznosci" (czyt.potrzeb elektrowni) wynosi 230 - 280 km kwadratowych.

Chodzilismy naturalnie "utartymi sciezkami" liczac na to, ze lody nas uniosa, skoro unosza "tubylcow", ktorzy w zimie skracaja sobie droge do pracy i do "cywilizacji" nawet kilkanascie kilometrow.

Wykorzystalismy mozliwosci zeby spojrzec na swiat ..... z innego punktu widzenia

... a oto garstka widokow z Akkelis - gory, ktora jak dotad znalismy tylko "bez zimowych szat"......