Wspolne umilowania i wspolna radosc ..... to podwojna radosc.
Nie udalo mi sie tak do konca zarazic slubnego moim zamilowaniem do kamieni (moze dlatego ze nie lubi ich za mna dzwigac)..... ale jestem na najlepszej drodze aby moje wnusieta dzielily ze mna moja pasje - "poszukiwania skarbow".
Nie mam na mysli wartosci wyrazanej w nominalach ..... ale wartosci estetycznej.
Nie jestem jednak do konca pewna .... czyli Julia nie patrzy na te moje skarby "innym okiem".....
Zbieram i zabieram do domu od takich milimetrowych........ do kamoli, ktorych udzwigniecie czasami przekracza moje mozliwosci fizyczne.
Czasami uda sie znalezc cos bardzo ciekawego np:
takie z autografem
albo takie ktore zasluguja na "specjalna obrobke"
Mam wizje ........ i wiem dokladnie co z nich mozna wyczarowac. A to wyczarowywanie czeka na "lepsze czasy" czyli do upragnionej emerytury!!!
A ze zostalo jeszcze kilka lat .......... to napewno nazbieram tyle, ze w najgorszym przypadku wystarczy na wlasna "kamienna pustynie".
Te wielkie, ktorych nie mozna wlozyc do kieszeni ............ fotografuje i fotografuje ... w nieskonczonosc
Mowia, ze.......
Na kamieniu nic nie rosnie
Kamien na kamieniu, na kamieniu ........ granaty
W poziomie
........i pionie
