Puszysty, bialy snieg .....

pokryl nasz szary swiat i odrazu zrobilo sie tak czysciutko, bielutko i tak pieknie ....

Krwisty ksiezyc ....

intrygowal, wiec zamiast spac w cieplym lozeczku wloczylam sie po nocy.....

.... byc moze nie najlepszej jakosci, ale dowod na to mam;-))

Rozbieznosc interesow ......

To co wzbudza zachwyt u jednego (czyt.u mnie) moze byc powodem do irytacji u innego. Tak jest teraz w przypadku moich ulubionych ptakow ..... zurawi.
Podobno rozpanoszyly sie "okrutnie" w niektorych miejscach i kiedy zlatuja sie calymi chmarami na pola rolnikow powoduja "straszliwe" wprost szkody materialne. Rolnicy sa kompensowani ekonomicznie, ale podobno kompensaty te nie pokrywaja w calosci strat.
Podczas obiadowej lektury prasy porannej (bo rano nie zawsze zdaze przed praca) wyczytalam wczoraj ze wydano zezwolenie na odstrzal 10 zurawi w jednym z najbardziej ulubionych przez te ptaki miejsc.
Strzelac mozna tylko do jednego ptaka i ma to odstraszyc reszte???
Jestem bardzo ciekawa rezultatu.

Ale informacja, ze w niektorych miejscach zbiera po kilka tysiecy zurawi na odpoczynek w czasie przelotow, byla dla mnie sygnalem do wyprawy, aby podziwiac te moim zdaniem cudowne ptaki.
Uzbrojona w aparaty i inny sprzet fotograficzny, wybralam do jednego z takich miejsc, oddalonego tylko;-)) jakies 60 km od mojego domu, gdzie poprzedniego wieczoru naliczono okolo 1800 sztuk. Wyliczylam, ze zdaze akurat przed zmierzchem ..... i w sam raz na "zlot zurawi".

I zdazylam!!! ..... zobaczylam pierwsze spacerujace po lace i nadlatujace zurawie .....

Niestety nie znalazlam wiezy obserwacyjnej, ktora wedlug informacji internetowej powinna tam sie znajdowac, wiec zaszylam sie w krzakach i czekalam cierpliwie.
Musialam wygladac bardzo podejrzanie, bo pasace sie na lace krowy patrzyly na mnie bardzo podejrzliwie

Nagle dolecial do mnie znajomy "skrzekot", ktory stawal sie coraz blizszy i coraz glosniejszy ......

niestety zmrok tez sie zblizal i to szybciej niz sobie tego zyczylam, wiec z fotografowania zurawi niewiele wyszlo, ale sam ich widok ucieszyl mnie bardzo, bardzo:-))

A kiedy wrocilam do domu i zobaczylam na niebie "wielki pychol" ksiezyca to zrozumialam dlaczego czasami zachowuje sie tak jak sie zachowuje;-)) i miewam troche szalone pomysly .....

Jedno jest pewne .......

ze kiedy na niebie zapala sie taka wielka lampa;-))

to z mojego spania wielkie nici. Dusza wilkolaka ciagnie mnie do lasu.
Tak wlasnie bylo dzisiejszego wieczoru.
A oto kilka fotek z nocnej wyprawy .......

Wczorajsza zorza ......

ukryla sie niestety "pod pierzynka chmur" i za nic w swiecie nie chcialo jej sie wystawic chocby jednej "raczki czy nozki".
Ksiezyc natomiast swiecil jak "szalony" bo jest ......... naprawdziwsza pelnia

Na zorze planujemy polowanie dzisiejszej nocy z wielka nadzieja, ze prognozy nie ulegna zmianie i chmury pojda sobie hen ..... na poludnie;-)

Dama ze szczupakiem .....

i to wlasnorecznie zlapanym!!! ...... to ja we wlasnej osobie

Fotke zamieszczam na dowod, ze zyje.
Poniewaz mam chyba w sobie cos z wilkolaka, a ksiezyc nad moim rajem wyglada tak ......

to w nocy nie moge spac, a w dzien chodze jak w letargu.

Ale za kilka dni ksiezyca "ubedzie"........ a mnie przybedzie odrobine lepszego humoru;)