Prosto od autora .....

..... jeszcze gorace i pachnace!!!

Za przyzwoleniem samego tworcy Leosatyra .... do przeczytania

i ewentualnego dalszego rozpowszechniania!!!

Dzisiaj mialo byc NIE-politycznie.....

..... a jednak!
Dzieki jednemu z moich Drogich czytelnikow bedzie .....
politycznie - satyrycznie

Kilka slow refleksji......

na temat wczorajszego spektaklu......

 w sobotni wieczor wypelniona po brzegi widownia wybucha salwami smiechu...... podczas gdy na scenie Trzech wspanialych porusza bardzo wazne zyciowe tematy i pokazuje wszystkie odcienie szarosci naszego zycia, naszych postaw, swiatopogladu, naszych zachowan.

Juz sam tytul spektaklu Stört - czyli zaklocony, zachwiany, odbiegajacy od normy zmusza do refleksji.
Czy mozna laczyc powage i humor, czy mozna zartowac ze slabosci, odmiennosci, niesprawnosci?
Absolutnie Tak! ..... jesli robi sie to w wielkim wyczuciem respektu, delikatonosci i zrozumienia.

Brawo Malte, Björn i Johan jestescie wspaniali!

Oto refleksje innych, ktorzy tez tam byli...... kliknij!   ..... co prawda po szwedzku, ale to tak dla sprawiedliwosci.

Dzis panna Andzia ma wychodne......

...... i ja tez!!!
Wraz z kumpelkami idziemy troszke  sie "rozerwac".
Babskie spotkanie zawsze mile oczekiwane, a to dzisiejsze ma dodatkowa atrakcje - spektakl satyryczny, ktory cieszy sie ogromnym powodzeniem.

Ide robic sie "na bostwo"  czyli odrobinke piekniejsza niz normalnie.....

..... a ja lubie p.Hofmana.....

..... a wlasciwie jego cudowne wypowiedzi o tych co:
 wyjechali z miasta i "zdziczeli",
 o tych co pojechali i "zbaranieli",
...... o perfumowanych nozykach i sztylecikach

Bo jak nie lubic kogos, kto dodaje mi zdrowia i zycia!!!
Pomyslcie sami 1 minutka smiechu, jedna krociutka minutka daje tyle samo co 45 minut relaxu!!!( i to calkiem za darmo)
przedluza zycie o 10 minut!!!......
i pozwala spalic 12 kalorii!!!


Panie Hofman prosze o wiecej ............ szczegolnie teraz gdy nadchodza swieta i musze spalic wiele, wiele, wiecej kalorii.............

Garstka refleksji........

.... minal jeden miesiac, miesiac wypelniony lzami, bolem, niemoca i............ obawa!!! Obawa o dobro mojego rodzinnego kraju. Kraju gdzie sie urodzilam, dorastalam, gdzie pozostawilam moich krewnych i przyjaciol. Kraju, ktory jest mi nadal bardzo bliski - choc nie jestem juz jego obywatelka. Nie bedac obywatelem polskim, nie moge czynnie uczestniczyc w zyciu politycznym, nie moge decydowac o wyborze waznych osobistosci kraju. Mam jednak tak jak kazdy inny czlowiek na swiecie prawo do odczuc i osadow - moich osadow. Przez szacunek dla wszystkich ofiar tej straszliwej katastrofy i ich rodzin, celowo unikalam poruszania pewnych tematow, aby przez przypadek nie urazic ludzi dotknietych tragedia.
I nagle poczulam sie bardzo osamotniona!!!
Wystarczy wlaczyc dowolny kanal telewizyjny, otworzyc strony internetowe z wiadomosciami z Polski, przegladnac kilka popularnych portali internetowych, aby przekonac sie ze slowa o zachowaniu spokoju, szacunku, powagi  - to tylko slowa!!! Wulgarne komentarze, obelgi sa na porzadku dziennym.
Nie mam zamiaru zabraniac nikomu tego - o co ja tak bardzo zabiegam - prawa do wlasnego zdania - ale robmy to z kultura - bo przeciaz uwazamy sie za narod kulturalny ..... albo????
Cenie i szanuje poglady odmienne od moich - bo chce aby moje poglady byly rowniez uszanowane.
Budujmy nasze oceny na faktach, a nie na uczuciach, nauczmy sie rozliczac za czyny, a nie za osobowosc i cechy charakteru.

Pozwole sobie zacytowac slowa bliskiego mi satyryka  SL -

Badzmy racjonalni 
 Zaslug wspolczuciem sie nie mierzy,
Inne kryteria stosowac nalezy.


Wizerunek

Zgodnie z powszechnym przekonaniem
Nie mozna mylic sympatii z dokonamiem,
Bo nie na tym polegaja prezydenta zaslugi,
By partjne splacal dlugi.