zaczynam tam gdzie skonczylam poprzedni post ....czyli przy najstarszym domu w
Sigtunie
.......w ktorym miesci sie cudowna kawiarenka.
Zimno najprawdopodobniej doskieralo nie tylko mnie, bo ludziska pochowali sie w kafejkach i pozajmowali wszystkie miejsca. No coz pozostalo wedrowac dalej i szukac szczescia w innym miejscu......... np takim
"Pod serduszkiem" ....
... lzejsza o "kilka ton" i....z wielka radoscia rozgladalam sie dookola. Zobaczylam detale, ktorych nie widzialam podczas pierwszej rundy spacerowej.....smoka zdobiacego wejscie do informacji turystycznej
Kamienie runiczne..............................a jest ich wiele
detale na
najmniejszym Ratuszu w Europie
Podazylam w kierunku najstarszego w Szwecji (1247/48) kosciola zbudowanego z cegly
Podziwialam ruiny sredniowiecznych kosciolow i klasztorow .....
swiadczacych o wielkosci i swietnosci owczesnej
Sigtuny. Fakt, ze tych kosciolow i klasztorow bylo az
6!!! w miescie liczacym okolo 100 mieszkancow mowi sam za siebie.
Zafacynowana historia nie zapomnialam o wspolczesnosci, bo nie sposob...... na kazdym kroku budowle szkolno-oswiatowe zachwycaja swoja wielkoscia i elegancja.
W jednej z tych znanych szkol,
SSHL pobieraly swoje nauki zanne osobistosci Szwecji. Wspomne jedynie o naszym obecnym krolu i o Olofie Palme.
To wlasnie tutaj
Lars Widding szukal zrodel do swoich powiesci historycznych opisujacych dzieje Szwecji.
Im wiecej poznawalam historie miasta tym bardziej bylam przeswiadczona, ze musze tutaj powrocic ..... i to na duzo, duzo dluzej. Byc moze juz 2 czerwca, kiedy to obchodzony jest Dzien Ingegerd (corki krola Olofa Skötkonunga) - zanej bardziej jako Swietej Anny z Nowgorodu.
Wtedy to odbywa sie cala masa seminariow i imprez zwiazanych ze sredniowieczem i Wikingami.
I co najwazniejsze w czerwcu bywa zazwyczaj cieplo......i zwiedzanie jest o wiele przyjemniejsze.
Albo zaopatrze sie w takie oto ustrojstwo .......
..... z plonacym luczywem, ktore kobiety sredniowieczne wkladaly pod spodnice.
O skarby narodowe nalezy dbac nalezycie;)))
